Het moment dat ik afzak in de verf, is een wereld van kleine nuances. Niet een wereld van moeten en mogen maar van kijken en luisteren. Alles wat je doet is goed. Ook als de ik de verf weer van het doek schraap, dan blijft er iets achter maarmee ik verder kan werken. Dit spel, of eigenlijk conversatie met het doek en verf, is iedere keer weer uniek. Ik ben graag op deze plek. Door de kleuren kan ik laten zien wat daar gebeurt. Woorden zijn te beperkt en schieten tekort. Kleur, muziek en geur raken een gevoel wat woorden voor mij niet kunnen.

Kunstwerken van Bok, Annemiki